Yazı Detayı
27 Mayıs 2019 - Pazartesi 10:18 Bu yazı 142 kez okundu
 
“Annem çok küçükken öldü Beni öp sonra doğur beni”
A. Bayar - İnsana Yolculuk
 
 

Doğduğumuz andan beri gözlerine baktığımız… Sevgisine ilgisine muhtaç olduğumuz annemiz… Kaç yaşımızda olursak olalım onun gölgesi iyi gelir insana. Bunları aklımdan geçirirken annesini hiç tanıyamamış şairlerden birine ilişti gözüm. Cemal Süreya şöyle sesleniyor yıllar öncesinden:

Şimdi
utançtır tanelenen
sarışın çocukların başaklarında.

Ovadan
gözü bağlı bir leylak kokusu ovadan
çeviriyor o küçücük güneşimizi.

Taşarak evlerden taraçalardan
gelip sesime yerleşiyor.

Sesimin esnek baldıranı
sesimin alaca baldıranı.

Ve kuşlara doğru
fildişi: rüzgarın tavrı.
Dağ: güneş iskeleti.

Tahta heykeller arasında
denizin yavrusu kocaman.

Kan görüyorum taş görüyorum
bütün heykeller arasında
karabasan ılık acemi
- uykusuzluğun sütlü inciri - 
kovanlara sızmıyor.

Annem çok küçükken öldü
beni öp, sonra doğur beni.

  Şair yüreğinin derinlerinde böyle bir eksikliği hissetmese bu dizeler çıkar mıydı bilinmez. Çünkü Sanatçılar her türlü duyguyu -yaşamadan da- yaşatabilirler bize. Yine de kuşkusuz annesinin yokluğu onu derinden etkilemişti. Erzincan’dan Bilecik’e göç ettirilen ailesinin başka bir şehre gitmesi yasaklanmıştı. Annesi vefat edince eğitim için İstanbul’a gönderilir küçük Cemalettin. Geri döndüğünde babasının evlendiğini öğrenir. Üvey annesiyle yıldızı hiç barışmaz. Lisedeyken sonradan evleneceği kıza âşık olmasıyla şiir yazma serüveni başlar. Defalarca denediği halde evliliklerinde aradığı mutluluğu bulamaz. Kim bilir hangi derinliklerdeydi sürekli aradığı? Belki de annesinin izini sürmüştü… Ya da tabiatının gereğiydi bütün o arayışlar… Her ne olursa olsun şiir dediğimizde akla bir çırpıda gelen önemli şairlerimizden biridir Cemal Süreya (asıl adıyla Cemalettin Seber) .

 
Etiketler: “Annem, çok, küçükken, öldü, Beni, öp, sonra, doğur, beni”, ,
Yorumlar
Haber Yazılımı